Het Sint-Pietersplein stroomt vol voor het angelusgebed, en de man die vorige week nog aan zijn longen geopereerd werd, staat daar gewoon weer voor een raam. Ik ben geen Vaticaanwatcher, maar dat vind ik knap. Tegelijk vraag ik me af of we zo'n herstel niet te snel als wonder mooi vinden (een mens is geen auto die je na een reparatie weer de baan op stuurt). Mijn concrete tip: kijk deze week eens naar iemand in je eigen omgeving die net uit het ziekenhuis is, bel of breng een bezoekje, dat is ook een gebed.
